Τρίτη, 2 Νοεμβρίου 2010

Παραλήρημα

Ξέφρενα εικόνες στο νου μου στροβιλίζονται
Τα πονεμένα μάτια μου τυφλώνουν κι ύστερα εξαφανίζονται
Οι χορδές της κιθάρας σα να ζωντανεύουν
Τυλίγονται γύρω απ’ το λαιμό και με πνίγουν
Και να πάρω ανάσα δε μ’ αφήνουν

Μια παραίσθηση είσαι
Κι όμως σ’ αποζητώ
Μέσα στο παραλήρημα
Ψάχνω για να σε βρω

Τραγουδώ με μια βραχνή φωνή που όλο σπάει
Με ένα πνιχτό λυγμό που κάτι προσπαθεί να πει μα δεν τολμάει
Οι νότες από το στόμα σαν βγουν ξεψυχούν
Σαν άβουλο πλάσμα στη ζάλη αφήνομαι
Να ουρλιάξω προσπαθώ πως πνίγομαι

Μια παραίσθηση είσαι
Κι όμως σ’ αποζητώ
Μέσα στο παραλήρημα
Ψάχνω για να σε βρω

Πάρε με λιγάκι αγκαλιά να ξεχαστώ
Άγγιξέ με μια στιγμή απ’ την αρρωστημένη ζάλη να λυτρωθώ
Την καρδιά σου δώσ’ μου και θα σου την προσέχω
Αλλιώς κάνε με να πάψω πια να αισθάνομαι
Δεν αντέχω να σ’ αγαπώ, χάνομαι

Μια παραίσθηση είσαι
Κι όμως σ’ αποζητώ
Μέσα στο παραλήρημα
Ψάχνω για να σε βρω.